Kar ve Sen

Kar ve Sen

Dışarıda kar yağıyor.

Yürümüştüm karlar içinde biraz,

Karlar sevgiyle dokunuyordu bedenime.

Üzüldüm karların sana da dokunamayışına.

Sana ruhumda karlar çizdim,

Senin ruhuna gönderdim yağsın diye.

Şimdi oturmuşum, karların yağışını izliyorum

Dalmışım derinlere.

Görüyorum beyazlar var üzerinde

Ruhunun ayak izleri düşmüş karlara.

Sen neşeyle gülümsüyorsun

Belki de birazdan bir kartopu yapıp atacaksın

Veya kimbilir, kızağını alıp kayacaksın

Ya da aklıma gelmeyen bir muziplik yapacaksın

21/02/2002

Marğuşş Vezir Savrum

Bir cevap yazın